Η επίσημη σελίδα του νέου βιβλίου του Γιώργου Μηνούδη "ΝΟΥΣ - η ανακάλυψη του εαυτού" από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ
Ο νους δεν εμπεριέχεται στον εγκέφαλο, αντίθετα, ο εγκέφαλος εμπεριέχεται στον νου, ο οποίος εκφράζεται μέσα από αυτόν, όπως αναλύεται στο βιβλίο.
Υπάρχουν μόνο δύο καταστάσεις στο σύμπαν. Η ενέργεια και η συνείδηση, που πλάθει συνεχώς την ενέργεια σε άπειρους κόσμους.
Ο άνθρωπος είναι η υπέρτατη έκφραση αυτής της πραγματικότητας στον κόσμο των φαινομένων. Είναι ο μικρόκοσμος, ενώ το σύμπαν είναι ο μακρόκοσμος. Όλα τα μυστήρια είναι μαζί με τον άνθρωπο και ανά πάσα στιγμή έχει επαφή με το άπειρο.
Για να εμφανιστεί η ενέργεια ως ύλη και σύμπαν πρέπει να υπάρχει ο νόμος των αντιθέτων σε ισορροπία. Ο Ηράκλειτος το εξέφρασε με τη φράση «Πόλεμος πατήρ πάντων».
Χωρίς όμως κατανόηση του νόμου της ισορροπίας από τον νου δεν υπάρχει εξέλιξη. Για παράδειγμα, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι είναι το πάνω αν δεν υπάρχει το κάτω. Τι είναι φως αν δεν υπάρχει σκοτάδι; Τι είναι καλό αν δεν υπάρχει κακό; Τι είναι ευτυχία αν δεν υπάρχει δυστυχία; Στην καθημερινότητα αυτή η πραγματικότητα εμφανίζεται σε όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες, σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο.
Για παράδειγμα, η υπερβολική αυστηρότητα οδηγεί σε τυραννία, αλαζονεία και διαφθορά και το υπερβολικό έλεος σε ασυδοσία και χάος. Αυτό είναι ιδιαίτερα έκδηλο στην ανατροφή των παιδιών. Η ίδια πραγματικότητα υπάρχει όμως και για οργανώσεις, κοινωνικές ομάδες, ολόκληρους πολιτισμούς και έθνη.
Ως προέκταση της συνείδησης ο νους γνωρίζει τα πάντα. Η διαδικασία της φώτισης και της αφύπνισής του είναι ουσιαστικά μια διαδικασία «ενθύμησης» και ανακάλυψης του ίδιου του του εαυτού.
Η σοφία και η δύναμη που απελευθερώνονται σταδιακά σε αυτόν από τη συνείδηση είναι ανάλογες με τον βαθμό αυτής της ανάκλησης της μνήμης του ποιος πραγματικά είναι.
Αυτή η διαδικασία πρέπει να ξεκινήσει από τη βάση και το θεμέλιο που είναι το υλικό σώμα, προκειμένου να χτιστεί ο νέος άνθρωπος, ο Αδάμ Κάδμον, όπως τον αναφέρουν οι μυστικιστικές παραδόσεις, σε κυτταρικό επίπεδο αρχικά.Αυτό είναι λογικό, διότι κανείς δεν μπορεί να χτίσει ένα οικοδόμημα ξεκινώντας από το ρετιρέ. Αντίθετα, όσο πιο γερά θεμέλια βάλει τόσο πιο ψηλό κτίριο μπορεί να χτίσει.
Καθώς ο άνθρωπος δεν γνωρίζει τι είναι υγεία, έχει παγιδευτεί σε μια εικονική πραγματικότητα όπου συγχέει την έλλειψη της υγείας και τα ψυχοσωματικά παθολογικά συμπτώματα που προκαλούνται λόγω αυτής της έλλειψης με ένα φαινόμενο που ονομάζει «ασθένεια». Ως εκ τούτου, όλες του οι προσπάθειες να το αντιμετωπίσει είναι καταδικασμένες σε αποτυχία.
Μία από τις πιο έντεχνες και αποτελεσματικές απόπειρες διαστρέβλωσης του ανθρώπινου νου από τις σκοτεινές δυνάμεις που θα εξετάσουμε σε αυτό το βιβλίο είναι οι έννοιες της ψυχικής υγείας σε αντιδιαστολή με τη σωματική υγεία. Δεν υπάρχουν ψυχική και σωματική υγεία ως ξεχωριστά πράγματα και καταστάσεις. Είναι ένα και το αυτό, και στο υλικό σώμα πηγάζουν από κάτι που, δυστυχώς, η πλειονότητα των ανθρώπων αγνοεί: το ανθρώπινο κύτταρο.
Γι’ αυτόν ακριβώς τον σκοπό δημιουργήθηκε το σύστημα αυτογνωσίας ΑΝΑΠΑΣΥΝ. Ένα σύστημα το οποίο, με καθημερινές απλές πρακτικές, απελευθερώνει σταδιακά τον νου από τα δεσμά της άγνοιας και τον οδηγεί στο φως διαλύοντας το σκοτάδι – την έλλειψη του φωτός – που τον περιβάλλει. Με λίγα λόγια, το ΑΝΑΠΑΣΥΝ δημιουργήθηκε:
Πρόκειται για ένα ολοκληρωμένο σύστημα αυτογνωσίας, διότι επιτρέπει στον άνθρωπο να ξεκινήσει την αφύπνισή του από τις πιο βασικές υλικές μονάδες της ύπαρξής του, που είναι τα κύτταρα, και να ενωθεί ως νους με το φως της συνείδησής του, την πηγή δηλαδή από την οποία προέρχεται.
Όταν η ικανότητα των κυττάρων να παράγουν τα φυσικά οπιοειδή του εγκεφάλου μειώνεται, τότε το άτομο, για να ανακουφιστεί, αναζητά εξωτερικές πηγές, που είναι τα κάθε είδους ναρκωτικά. Αυτό είναι το κλειδί για την κατανόηση της μάστιγας του εθισμού στα ναρκωτικά που πλήττει τις ανθρώπινες κοινωνίες.
Για ποιο λόγο ο άνθρωπος επιδιώκει τη δυστυχία, την ανέχεια και τα μαρτύρια για να «εξιλεωθεί» και γιατί επιμένει να τα επιβάλλει και στους άλλους, ακόμη και αν αντιστέκονται και δεν συμφωνούν με αυτές τις πρακτικές;
Ο σαδομαζοχισμός, όπως είναι γνωστός, φαίνεται να κυβερνά τη ζωή των ανθρώπων με υποχθόνιες μεθόδους εδώ και αιώνες. Δεν είναι κάτι νέο. Απλώς ο Μαρκήσιος Ντε Σαντ και ο Φον Ζάχερ-Μάζοχ εντόπισαν αυτά τα «ένστικτα» στον άνθρωπο και διασκέδαζαν με το να τους δίνουν υλική έκφραση.
Ο σαδισμός αφορά την παραμορφωμένη έκφραση του ενστίκτου που υπάρχει στις αρνητικές ενεργειακές εγγραφές που επηρεάζουν τον νου για επικυριαρχία του ανθρώπου πάνω στον συνάνθρωπό του με την πρόκληση πόνου. ψυχικού ή σωματικού. Ο μαζοχισμός αφορά την επιδίωξη έκκρισης των φυσικών οπιοειδών του εγκεφάλου με την πρόκληση πόνου στον εαυτό, προκειμένου να επακολουθήσει η ανακούφιση αλλά και η «μετάνοια» για τη σαδιστική συμπεριφορά απέναντι στους άλλους.
Ο ίδιος ο άνθρωπος - νους αυτοτιμωρείται για να εξιλεωθεί, όπως ο Ρασκόλνικοφ στο αριστούργημα του Ντοστογιέφσκι Έγκλημα και τιμωρία. Έτσι, ο νους εθίζεται στον φαύλο κύκλο του σαδομαζοχισμού χωρίς να το αντιλαμβάνεται.
